SUBAŞI BELDESİ'NİN TARİHÇESİ

        Dedelerimizin göçlerindeki etkenlerden olan ve daha sonra tekrarlanan ,Balkan Türk’lerinin yaşadıkları ve yaşayacakları tek göç Balkan Savaşlarından sonra olmadı kuşkusuz. Daha sonra Birinci Dünya Savaşı, daha sonra Nüfus mübadelesi, sonra baskıcı idareler, sonra ikinci Dünya Savaşı, en az Anadolu kadar fethedilmiş ve beş yüzyıl yaşanmış Topraklarda bizden bir şey bırakmadı. Aslında bırakmadı demek çok da doğru olmaz. Çünkü o bölgelerde yaşanan bütün zulüm, katliam ve göçlere rağmen hala bizden sayılabilecek bizlerden pek çok izler taşıyan yerleşim yeri var.Belkide bilemediğimiz bize anlatılmayan ve unutulan nice akrabalarımız büyüklerimiz bulunmaktadır.amacım tüm SUBAŞI halkının bu özlemlerini gidermede veya bilinen ,duyduğu hatırları ve özlemleri paylaşmaktır.

      Dileğimiz, Bu bağlamda dedikleri gibi suyun öbür yanından getirdiğimiz kültürümüzün , fazla zengin olmayan ürünlerine sahip, yörelerimizden biri olan Subaşı’nın, öteki kültür öğelerinin yanısıra,folklorik kıyafet halk müziği ve oyunlarının da, gelenek ve göreneklerimizin belli zaman aralıklarıyla ve bilinçli bir biçimde, derleme kurallarına uygun olarak derlenmesi , uzmanlarca ve büyüklerimizce değerlendirilmesi ve bu yolla  yörenin kültür öğelerinin,kaybolmasının önlenebilmesidir.

Subaşı Beldesi, 1992 yılına kadar Kocaeli İli Karamürsel İlçesine bağlı bir köy iken 1990 nüfus sayımında nüfusu 2034 olarak sayılması üzerine 1992 yılında Subaşı Belediyesi kurulmuştur. 1995 yılında Yalova il olunca Bakanlar Kurulu Kararı ile Yalova İli Altınova İlçesi'ne bağlı Subaşı Beldesi olmuştur.
Konumu: Belde Samanlı Dağlarının eteklerinde olup,sınırları Marmara Denizi'ne kadar iner.Yalova-Kocaeli karayolu üzerindedir.Yaklaşık yüzölçümü 8.000 hektar olan beldenin komşuları, kuzeydoğuda Hersek ve Altınova,Güneyde Geyikdere ve batıda Çavuşçiftliği'dir.

Tarihçesi ve Adı : Subaşı Beldesi 1930-1935 yılları arasında Bulgaristan ve Romanya'dan Ulu Önder Atatürk'ün yaptığı antlaşmalarla serbest olarak Türkiye'ye göç eden Türkler tafarından kurulmuştur. Göç ettiklerinde Marmara Bölgesi'nin çeşitli yerlerinde ikamet ederken, daha sonra köyün bulunduğu yerde toplanarak Subaşı Köyü'nün kurulmasına neden olmuşlardır.1950, 1976, 1989 yılında yine Bulgaristan'dan gelen göçmenler bu köye yerleşmişlerdir. 1992 yılında nüfusun artması sebebiyle belde olmuştur. Subaşı Köyü arazisi Melek Hanım adında bir kadına ait iken devlet tarafından alınarak köy halkına tahsis edilmiş ve iskan yolu ile bu köy kurulmuştur. İlk kurulduğu yıllarda arazi bataklık olduğundan sıtma hastalığı pek çok vatandaşın ölümüne sebep olmuştur. Daha sonra batklık arazi kurutulmuş, Yalova'dan gelen Mustafa Bey tarafından devamlı ilaçlanarak ve halka ilaç dağıtılarak hastalık önlenmiştir. "Subaşı" adı Osmanlılar zamanından kalmıştır. "Subaşı" adını Osmalılar döneminde zaman zaman köyün bulunduğu yerde konaklayan "Subaşı"lardan almıştır. Başka bir söylenceye göre Osmanlılar zamanında Bağdat Yolu köyün doğusundan geçermiş. Yolu bekleyenlere Subaşı denirmiş. Bu subaşılar bugünkü beldenin bulunduğu yerde otururlarmış. Zamanla bu bekçiler kendileri soygun yapmaya başlamışlar. Bu sebeple köy yıkılarak köy halkı Kütahya yöresine sürgün edilmiş. Bugünkü köy kurulurken eskiden kalma bir hamam yıkıntısı ve orta yerinde bir su kuyusu bulunmuştur.Evlerin yapımı sırasında çeşitli mezarlar ortaya çıkmıştır.Zeytinlik mevkiinde ve eski köprünün güneyinde de mezarlık bulunmuştur..Yıllarca boş kalan bu yerlere göçmen olarak gelen şimdiki halk yerleştirilmiştir. Köyün adı bu güne kadar hiç değişmemiştir.
Coğrafi yapı: Yalova- Kocaeli yolunun güneyinde,Yalakdere Vadisi'nin solunda tepelik bir alanın yamaçlarında kurulmuştur.Beldenin etrafı doğal çalılık olmakla beraber, diğer arazilerinin çoğu tarım alanıdır.

1935 sonunda zeytin zamanı Bulgaristan ve Romanya'dan 2 gemi ile Türkiye'ye göç edildi. Bahçecik, Değirmendere, Karamürsel ve köyümüz çevresindeki köylere geçici olarak yerleşildi. 1936 yılı sonlarına doğru Atatürk evleri yapımı bitti. 156 hane yerleşti.İlk Muhtar İbrahim Türedi seçildi.

28.01.1942 Sıtma salgını olduğundan sıtma mücadelesine başlandı.

12.10.1946 Eski Köprü yanına kiremit tuğla ocağı açıldı.

20.03.1947 Kahvelerde domino-tavla yasağı geldi.

06.03.1950 Milletvekili seçimine girecek seçmen sayısı 191 kadın 210 erkek olarak tespit edildi.

25.09.1950 Köyümüz hayvanlarına salgın hastalık geldi.

26.10.1950 Eski köy okulunun işçiliği Kadir Genel ustaya verildi.

28.12.1950 Kore şehitlerine 50 lira, umumi göçmene 50 lira yardım toplandı.

12.04.1951 Tarım Kredi Kooperatifine 2 adet arsa verildi.

23.06.1952 Köy yolları imece usülü yapıldı.Hane başı 5 gün.

20.03.1953 Köy ve Karamürsel arasındaki, kendi imkanlarımızla 12 sene önce yapılan telefon hattı ve direkleri çürüdüğü için söküldü.

17.07.1954 Köyün kurulduğu çiftlik hukuki ve kanuni olarak tapulara Subaşı Köyü olarak geçti.

02.08.1954 Karaçamur suyu imece usülü köye getirildi.

09.10.1954 Köyümüz hayvanlarında şap hastalığı görüldü. Sarı bayrak asıldı.

13.11.1954 Hastalık geçtiğinden sarı bayrak indirildi.

22.03.1955 Köyün tapu işlemleri yapılmaya başlandı.

22.03.1955 Köy İhtiyar Kurulu kararı ile köy kahvelerinde iskambil, domino, tavla, tombala ve dama oyunları oynanması yasak edildi.

25.07.1956 1949 yılında Kaymakamlık'tan alınan damızlık boğa (NAZLI) iş görmemeye başladı. 1 yıl sonra satıldı.

08.06.1957 Koyunlarda çiçek hastalığı görüldü. Sarı bayrak asıldı.

03.08.1957 Hayvanlarda şap hastalığı görüldü.Sarı bayrak asıldı.

07.09.1957 Hastalık bitti. İdariye kaldırıldı.

23.09.1958 Caminin dış sıvası yapıldı. 200 kuruş harcandı.

14.09.1968 Caminin güneyine hayvan kesim yeri yapıldı.

29.09.1960 Köy odası bitişiğine misafir ve yolcuların hayvanları için ahır yapıldı.

14.10.1960 Köy fonundan gelen para ile su yoluna galvaniz boru döşendi.

23.04.1961 Köyümüzde biçki, dikiş, nakış kursu açıldı.

07.11.1961 Köy delikanlılarının saat:23:00'dan sonra sokakta dolaşmaları yasaklandı.

09.02.1964 Ahmediye köyünden köyümüze su hattı yapıldı.

05.12.1965 Köyde keçi yetiştiriciliği yasaklandı.

05.06.1966 Köyün ortasına 5 adet küçük dükkan yapıldı.

30.08.1966 Köyümüzde güreş düzenlendi.

20.08.1969 Köy Kalkınma Kooperatifi kuruldu. 1972'de fabrika arsasının tapusu alındı.

09.03.1971 Kolera hastalığı görüldü. Mücadele komitesi kuruldu.

05.08.1972 Atatürk Büstünün yapımına başlandı.

05.03.1973 Cumhuriyet'in 50. yılı münasebeti ile köy korusuna çam dikilmesi kararlaştırıldı. 1974'te dikime başlandı.

09.07.1973 Halk Eğitim binasının yapılması için toplanacak hane başı para 350 - 250 - 150 - 100 lira olarak kararlaştırıldı.

25.01.1974 Karaçamur suyu getirmek için hane başı 8 metre hendek kazıldı.

31.08.1975 Evlere su saati takılma kararı alındı.

26.04.1977 164 abonelik telefon santrali alındı. 1986'da yeni PTT binası açıldı.

09.08.1977 Her türlü cemiyette içki yasağı getirildi.

11.01.1978 Gelir temin etmek amacıyla Çakaltepe mevkiinde 11 dönüm vişnelik yapıldı.

05.09.1978 Gençlik Klübü eğlence ve eşya piyango çekilişi düzenlendi.

18.05.1979 Köye ait marangoz ve demirci dükkanı yapıldı.

20.04.1981 Köy konağı inşaatına başlandı.

12.05.1982 Çamlık çay bahçesi düzenlenerek açıldı.

15.04.1986 Köyümüzün içme suyu Çakaltepe'den depoya pompalanmaya başlandı.

15.06.1986 2 katlı imam ve ebe evi binası yapıldı.

10.09.1987 Çok yönlü salonun yapımına başlandı. Hane başı 20 40 50 60 Bin lira olarak alındı.

01.11.1990 Bulgaristan'dan zorunlu göç eden göçmenlere 500'er metrekare arsa verilmesi kararı alındı. 1991'de dağıtıldı.

01.11.1990 Referandum sonuçu ile Belediyelik olma kararı alındı.

12.05.1991 8 yıllık eğitime geçiş için okul binası yapılma kararı alındı. Hane başı 150 200 250 Bin lira bağış alındı.

17.06.1992 İlk Belediye başkanlığı seçimi yapıldı.